مبانی علوم‌انسانی

  • شجاعت اخلاقی در دانشگاه ۱ ماه قبل

    گزارش از سخنرانی غلامرضا ذاکرصالحی  پیرامون دانشگاه ایرانی و معضل انتخاب اخلاقی؛

    شجاعت اخلاقی در دانشگاه

    نهاد دانشگاه هم مانند فرد، مسئولیت اخلاقی و اجتماعی دارد زیرا کنش فردی و اخلاقی دانش پژوهان در رفتار سازمان آن ها هم متبلور می شود. تنها با خصلت نهادی دانشگاه است که می توان با این معضل انتخاب مواجهه ی درستی کرد. ایجاد اجماع اخلاقی (moral consensus) حول یک انتخاب  نیازمند رهبری نیرومند آکادمیک است.

  • ناتاریخی بودن جامعه شناسی ۱ ماه قبل

    نگاهی به وضعیت جامعه شناسی ایرانی؛

    ناتاریخی بودن جامعه شناسی

    ما باید سعی کنیم تا بتوانیم با هوش تحلیلی خواندن تاریخ خود را از عصر اساتیر که امروزه به دلیل پیدایی شواهد، بیشتر رنگ تاریخ به خود گرفته است(۵)تا امروز آغاز کنیم و چرایی و چگونگی آن را به پرسش بکشیم تا با حاصل این خوانش و تولید نظر، زبان را آزاد کنیم. ..در غیر این صورت در خوش بینانه ترین حالت ما به همراه جغرافیای خود به کوچی اجباری اما برای همیشه بی بازگشت، رو برو خواهیم شد.

  • خودشناخته‌ای رها از فلسفه ۱ ماه قبل

    باستانی پاریزی و تاریخ‌نگاری عامه‌پسند(۲)؛

    خودشناخته‌ای رها از فلسفه

    حافظۀ او پر بود از صدها هزار بیت شعر که به جای خود در متن تاریخی از آن بهره می‌برد. ناسپاسی نخواهم کرد اگر بگویم که گاه باستانی پاریزی متن تاریخ‌نگارانه را به سمت‌وسویی می‌کشانید تا بتواند بیت شعر مورد نظر خویش را در آن بگنجاند؛ گاه او اول شعر مورد نظر خود را انتخاب می‌کرد و بعد متن تحقیقی خود را در پیرامون آن چون پیله‌ای می‌تنید.

  • توصیف یا تحلیل ۱ ماه قبل

    گزارشی از نشست «وظیفه دیسیپلینی مورخ» (۱)؛

    توصیف یا تحلیل

    ملایی: منِ مورخ به‌عنوان وظیفۀ دیسیپلینی‌ام به کمک منابع، شناختی از رخداد پیدا می‌کنم و آن را تحلیل می‌کنم و در قالب روایت‌هایی عرضه می‌کنم./ منصوربخت: گر دوران مدرن به وجود نمی‌آمد و دوران سنت تا ابدالدهر ادامه پیدا می‌کرد هیچ‌گاه این پرسش به وجود نمی‌آمد که وظیفۀ دیسیپلینی مورخ چیست./ حضرتی: دانش تاریخ یک علم تفریدی است نه یک علم تعمیمی. علم تعمیمی‌ غایتش نظریه‌پردازی است، اما دانش تاریخ به‌عنوان یک علم تفریدی مثل باستان‌شناسی دنبال داده و فکت است.

  • از کُت و سُمبه‌های پاریز تا گذرهای پَت و پهن تاریخ ۱ ماه قبل

    باستانی پاریزی و تاریخ‌نگاری عامه‌پسند(۱)؛

    از کُت و سُمبه‌های پاریز تا گذرهای پَت و پهن تاریخ

    او «خم‌وچم» جامعۀ ایرانی را خوب می‌شناخت و در بررسی تاریخ اجتماعی ایران هیچ‌گاه خود را اسیر نظریات جامعه‌شناسان ایران‌ندیده، نکرد و برای بررسی تاریخ اجتماعی ایران بر روایت‌های عامه‌پسند عوام تکیه می‌کرد نه خواص فرهیختۀ کالج‌ها و سیته‌های اروپایی.