طبیعی‌گرایی

کل اخبار:3

  • هوسرل ۱۳۹۶-۰۳-۲۹ ۱۰:۳۶

    شرح نگرش طبیعی در فلسفۀ ادموند هوسرل(۲)؛

    جهان هوسرل

    جهان بیشتر شبیه به یک متن، یک زمینه یا یک افق است برای تمام چیزهایی که می‌تواند وجود داشته باشد و تمام چیزهایی که می‌توان به آن‌ها روی ‌آورد یا به ما داده شود. جهان شیئی در کنار اشیای دیگر نیست تا با آن‌ها مقایسه شود، بلکه برای تمام آن‌ها و نه مجموع آن‌ها یک کل است و به‌عنوان گونۀ خاصی از این‌همانی به ما داده می‌شود. هرگز نمی‌توانیم جهان داده‌شده به ما را به‌عنوان یک چیز در میان چیزهای دیگر و حتی به‌عنوان یک چیز منفرد داشته باشیم.

  • ادموند هوسرل ۱۳۹۶-۰۳-۲۴ ۱۰:۵۲

    شرح نگرش طبیعی در فلسفۀ ادموند هوسرل(۱)؛

    جهان مُدرَکات و اعیان نامُدرَک

    گسترۀ زمانی و مکانی این جهان که در نگرش طبیعی مسلم فرض می‌شود به اعیانی که مستقیماً و بالفعل در «میدان ادراک من» یافت می‌شوند محدود نمی‌شود، بلکه همچنین شامل کلیۀ اعیانی که همراه با اعیان مذکور حاضر هستند نیز می‌شود. اعیانی که اگرچه متعلق ادراک بالفعل من نیستند اما با التفات آگاهی به آن‌ها می‌توانند معروض شهود قرار گیرند.

  • میانداری-اخوان ۱۳۹۳-۰۷-۱۲ ۰۸:۵۲

    گزارشی از نشست «نسبت فضایل عقلی و فضایل اخلاقی»/ بخش اول؛

    طبیعی‌گرایی و ناطبیعی‌گرایی در فلسفۀ اخلاق

    در فلسفه‌ی اخلاق یک طبیعی‌گرایی و یک ناطبیعی‌گرایی داریم. ارسطو طبیعی‌گرا بوده است و اکویناس هم تا حد زیادی طبیعی‌گرا است. طبیعی‌گرایی به چه معنا است؟ در ارسطو یعنی تمام افراد یک نوع، یک ذات واحد دارند. در نوع انسان، ذات واحد، عقل است. کمال انسان این است که این عقل را به کمال برساند. به این معنا ارسطو طبیعی‌گراست. اما در زیست‌شناسی جدید به این معنا به نوع گونه‌ی انسان و تمام گونه‌های دیگر ذات واحدی ندارند؛ بنابراین در اصل مبنای طبیعی‌گرایی ‌زده می‌شود.