ماکیاوللی

کل اخبار:9

  • ۱۳۹۷-۰۳-۰۸ ۱۵:۰۰

    دموکراسی علیه دولت چگونه اتفاق می‌افتد؟/ ابنسور پاسخ می‌دهد

    میگل ابنسور در کتاب «دموکراسی علیه دولت: مارکس و لحظه ماکیاولی» به اتکای خوانشی بدیع از مارکس، سعی در تبیین معنا و محدوده‌های دموکراسی به مثابه نیرویی دارد که به هیچ وجه نه با نظام نمایندگی قدر مشترکی دارد و نه حتی با نسخه‌های آگونیستی، رادیکال و تضادآمیزی که درون محدوده‌های دولت در پی حل و فصل مسائل هستند.

  • آشوری ۱۳۹۶-۱۱-۰۸ ۱۲:۳۹

    نقدی بر ترجمه داریوش آشوری از کتاب شهریار ماکیاولی؛

    شهریارِ آشوری

    به نظر می‌رسد که در متن «شهریار ماکیاوللی» دقیقۀ معرفتی بسیار حائز اهمیتی وجود داشته است که در ترجمۀ آشوری «فوت» شده است، چنان‌که با دقت در آن می‌توان گفت که برگردان فارسی نه کتابی از ماکیاوللی بلکه برساخته‌ای از مترجم ایرانی است؛ از همین رو حتی می‌توان نسخۀ پارسی‌شدۀ اثر شهیر ماکیاوللی را -با عنایت به آن دقیقۀ معرفتی ازدست‌رفته- «شهریار آشوری» نامید.

  • طباطبایی ۱۳۹۶-۰۷-۱۸ ۰۹:۵۷

    پاسخی به نقد جواد طباطبایی بر ترجمه‌های «دومین رساله درباب حکومت» جان لاک؛

    نزاع بر سر ترجمۀ فلسفۀ سیاسی تاریخی

    جواد طباطبایی نوشته است ترجمۀ من «از نظر نفهمیدن و بی‌معنانویسی آیتی است». خب من کنجکاو می‌شوم ببینم کجا را نفهمیده‌ام. ایراد نخست وی به انتخاب من برای واژۀ «دولت» است و نیز «دولت مدنی» را او نپسندیده و گفته چنین ترکیبی معنا ندارد؛ اما از پیشنهاد واژۀ فنی مناسب از سوی وی هیچ خبری نیست که بگوید معادل درست این واژگان چیست. سپس او به یک اصطلاح کلیدی لاک اشاره می‌کند و می‌گوید من آن را نفهمیده‌ام و غلط نوشته‌ام.

  • جواد طباطبایی ۱۳۹۵-۰۴-۲۴ ۱۲:۵۸

    صوت/ درس‌گفتار های ماکیاوللی (۶)

    سیدجواد طباطبایی

  • ماکیاوللی ۱۳۹۵-۰۴-۰۶ ۱۸:۰۱

    صوت/ درس‌گفتارهای ماکیاوللی (۵)

    سیدجواد طباطبایی

  • جواد طباطبایی ۱۳۹۵-۰۳-۲۴ ۱۵:۵۰

    صوت/ درس‌گفتارهای ماکیاوللی (۴)

    سیدجواد طباطبایی

  • ماکیاوللی ۱۳۹۵-۰۳-۱۳ ۰۹:۴۶

    صوت/ درس‌گفتارهای ماکیاوللی (۳)

    سیدجواد طباطبایی

  • جواد طباطبایی ۱۳۹۵-۰۲-۲۸ ۱۱:۵۵

    صوت/ درس‌گفتارهای ماکیاوللی(۲)

    سیدجواد طباطبایی

  • هگل ۱۳۹۴-۱۱-۰۷ ۰۹:۰۴

    بازخوانی رسالۀ «دربارۀ نظام رایش» (۲)؛

    هگل در مقام دفاع از ماکیاوللی

    آنچه هگل را تبدیل به مدافع ماکیاوللی کرد، صرف مطالعۀ آثار او نبود، بلکه شرایط بحرانی مشابهی بود که هگل در آن قرار گرفته بود. نکبتی که رایش را فراگرفته بود البتّه صرفاً محصول عوامل داخلی نبود بلکه سیاست دوگانۀ انقلابیون فرانسوی منجر به تشدید آن شده بود. تندباد حوادث سیاسی و تاریخی چشمهای آرزومند به آزادی امّا بستۀ هگل نسبت به سرشت سیاست جدید و حقیقت قدرت را باز کرد و او را متوجّه این نکتۀ مهم کرد که منطق درونی قدرت در برابر دعاوی اخلاقی قرار می‌گیرد و آنگاه‌ که قدرت حقیقت خود را نشان می‌دهد، اخلاق یکسره رنگ می‌بازد.