قدرت

کل اخبار:44

  • ۱۳۹۸-۰۵-۲۶ ۱۲:۰۰

    نحوه ارتباطات میان زنان و مردان در عصر صفوی چگونه بود؟

    حکیمه طاهر در کتاب «جنسیت و قدرت در دیوارنگاره‌های صفوی» با استناد به اسناد تاریخی مربوط به جنسیت در عصر صفوی، مفهوم قدرت و جنسیت در این دوره تاریخی را واکاوی کرده است.

  • ۱۳۹۸-۰۴-۲۶ ۱۴:۳۰

    علی اصغر مصلح در نشست «مسئله فرهنگ»: فرهنگ امروز در سیطره قدرت و سیاست‌ است/حکمرانی نابجا بر فرهنگ

    علی اصغر مصلح می‌گوید که در همه جای جهان فرهنگ به سیاست تقلیل پیدا کرده و به طور کل فرهنگ امروز در سیطره سیاست‌های فرهنگی است و قدرتمندان بر فرهنگ حکم می‌رانند.

  • ۱۳۹۸-۰۲-۰۸ ۱۴:۰۰

    افشین جهاندیده: روایت قالب از اندیشه فوکو، قدرت را شر مطلق معرفی می‌کند

    افشین جهاندیده می‌گوید: فوکو قدرت را نه درتقابل با سوژه و درمقام نیرویی سرکوبگر بلکه درون‌ماندگار سوژه و به‌عبارت دقیق‌تر درون‌ماندگار برساخته‌شدن سوژه می‌داند.

  • ۱۳۹۷-۱۲-۰۸ ۱۴:۴۰

    پروژه‌بازی دانشگاه و دولت؛ قدرت‌یابی بوروکرات‌ها

    اتفاقی که برای ایده دانشگاه معطوف به حل مشکلات دولت در ایران افتاده گویا صرفاً شامل «تبعات» آن ایده است و خبری از دستاوردها نیست. این را می‌شود از نتایج پروژه‌هایی دانشگاهی دریافت.

  • ۱۳۹۷-۱۱-۰۳ ۱۴:۴۰

    حدادعادل: اتحاد ثروت و قدرت علیه آرمان‌/سیاسیون عدالت را به حاشیه بردند

    مشاور عالی رهبر انقلاب معتقد است اتحاد نامقدسی میان ثروت و قدرت در ایران به وجود آمده است که آرمان‌های انقلاب را به شدت تهدید می‌کند.

  • ۱۳۹۷-۱۱-۰۲ ۱۱:۴۰

    نفوذ سلبریتی‌ها در دنیای روشنفکرها؟

    آیا روشنفکری نحیف ایرانی در حال نزدیک شدن به آن چیزی است که سالهاست پیش‌بینی‌اش می‌کنند:رسیدن به سلبریتی‌ها. آیا سلبریتی‌ها آنقدر قدرت پیدا کرده‌اند که تریبون روشنفکران را هم تسخیر کرده‌اند؟

  • ۱۳۹۷-۰۷-۲۴ ۱۱:۰۰

    خبرنگار شی‌ء نیست، به او احترام بگذار!

    «خبرنگار، میکروفن نیست. خبرنگار ضبط صوت نیست. خبرنگار شیء نیست. خبرنگار یک انسان است که وظیفه و مسئولیت دارد و به خاطر آن وظیفه هم اختیاراتی دارد که نمی‌شود آن اختیارات را از او سلب کرد!»

  • ۱۳۹۷-۰۴-۲۷ ۱۰:۰۰

    بازتولید مناسبات قدرت در دانشگاه

    ​بوردیو در بیشتر کتاب تلاش دارد در جایگاه موعظه‌گر قرار نگیرد اما نقد او به نظام سلسله‌مراتبی دانشگاه‌ها که مانند هر میدان دیگری عرصه نبردی برای قدرت بدل شده است در کتاب مشهود است.

  • موسی اکرمی ۱۳۹۷/۰۴/۰۹

    گفتگو با دکتر موسی اکرمی درباره فوتبال؛

    به فوتبالیست‌ها نمی‌شود دخیل بست

    اگر محمدعلی کلی و تختی توانستند به سلبریتی های خوبی تبدیل شوند اولاً به جریان های نسبتاً سالم سیاسی گره خوردند، ثانیاً تا حد زیادی در پیوند با همان جریان ها خودسازی سیاسی-فرهنگی-روحی کردند، ثالثاً حاضر شدند برای چنین سلبریتی شدنی هزینۀ زیادی بپردازند. محمد علی کلی در همان نظام سیاسی نیمچه دموکراتیک آمریکا هزینۀ زیادی داد. تختی در نظام غیردموکراتیک ایران جانش را هزینه کرد. قلیچ خانی برای حرکت کوچک سیاسی آبرویش را هزینه کرد.

  • دانشگاه ۱۳۹۶-۱۱-۱۷ ۰۹:۲۸

    نقدی بر اخلاق دانشگاهی در ایران؛

    دانشگاه در مثلثِ دانش، قدرت، اخلاق

    کاربرد عناوینی چون «خانم دکتر» و «آقای دکتر» که زینت‎بخش کلام دانشگاهیان ما شده‎ است چه سازوکاری از قدرت را به‎کار می‎اندازد؟ بی‎شک استفاده از این عناوین به ضرورتی در دستگاه تولید دانش پاسخ می‎دهد و احیاناً به تولید شکل خاصی از دانش در کشور یاری می‎رساند و کارکردی دارد که کم‌وبیش از آن آگاهیم. شاید یکی از مسائل سیاسی‌ـ‌‎اخلاقی ما این است که بپرسیم این عناوین درنظام آموزشی چه امکانی را برای سوژ‎ۀ چنین نظامی فراهم می‎آورد و چه امکانی را از او می‎گیرد؟

  • ۱۳۹۶-۱۱-۱۵ ۱۷:۰۰

    فیلسوف زندگی؛ گفت وگو با دکتر رضا داوری

    غرب‌محوری صرف یک داعیه نیست که با آن مخالف باشیم و با مخالفت خود آن را از میان برداریم. البته با داعیه غرب‌محوری می‌توان مخالف بود، اما غرب‌محوری نظر نیست، بلکه غرور قدرت است.

  • فیلمر ۱۳۹۶-۱۱-۱۵ ۱۱:۴۸

    بهزاد جامه‌بزرگ/ نگاهی به کتاب «پدرسالار یا قدرت طبیعی شاهان» رابرت فیلمر؛

    استدلال علیه جمهوری

    حامیان پارلمان و مدعیان حکومت قانون که بر این نظر استوار بودند پیدایش اولیۀ قوانین به منظور مهار و تعدیل قدرت بیش از حد شاهان بوده است، از نظر فیلمر سخت در اشتباهند، چراکه قوانین نه برای مهار پادشاهان بلکه اهرمی برای مهار مردم است که بیش از آنکه در حکومت‌های پادشاهی جلوه کند، بیشتر مورد نیاز حکومت‌های جمهوری است تا عنان کار در غیاب اقتدار پادشاه از دست نرود.

  • تاریخ ۱۳۹۶-۰۶-۲۸ ۱۰:۳۲

    «ساختار نظام دانشگاه ایرانی» چه تأثیری در ناکام ماندن ظهور «پرسشگری تاریخی» در آموزش رشتۀ تاریخ داشته است؟

    پرسشگری تاریخی و دانشکدۀ ایرانی تاریخ

    دانشگاه از دل حکومتی که در حال مدرن شدن بود بیرون آمد و در این میان، تاریخ که پیش از آن «پیوند ناگسستنی» با دربار و حکومت داشت، همچنان درون نهاد دانشگاه این ارتباط و پیوند را در دنیای «در حال مدرن شدن ایرانی» نیز حفظ کرد و تا امروز که دانشگاه و دولت به‌عنوان ابربوروکراسی درهم تنیده شده‌اند، این ارتباط میان حکومت و رشتۀ تاریخ برقرار و باقی است.

  • دانشگاه ۱۳۹۶-۰۴-۲۱ ۱۰:۱۸

    اعمال قدرت سیاسی در دانشگاه چه تأثیری بر اخلاق آکادمیک دارد؟

    قدرت، اخلاق و دانشگاه

    توجه به تفکر لیبرالی و نیز سرمایه­ دارانه در غیاب تفکرهای چپ و سوسیالیستی در چند دهۀ گذشته حوزۀ آکادمیک را تحت تأثیر نیرومند خود دارد؛ بدون اینکه قدرت بخواهد مداخله‌ای مستقیم در این جهت انجام دهد، این تسلط و نفوذ لیبرالیسم در تفکر و ناخودآگاه اکثر نخبگان آکادمیک باعث شده تا جهت تفکر در نزد ایشان تحت تأثیر لیبرالیسم و روش زندگی سرمایه‌دارانه در حوزۀ اقتصاد قرار گیرد. در کنار این تأثیر قدرت عریان دولت نیز وجود دارد که به طور مستقیم بر تمام حوزۀ آکادمیک تسلط و کنترل دارد.

  • فلسفه بازی ۱۳۹۶-۰۳-۳۱ ۱۰:۵۳

    چرا فلسفه از «بازی کردن» غافل شده است؟

    احیای قدرت بازی

    دست‌کم ما به‌نوعی معرفت‌شناسی بازی (که به‌دنبال این باشد که چگونه بازی دانش تولید می‌کند) و اخلاقیات بازی (که مسائل هنجاری بازی را وامی‌کاود) نیاز داریم. می‌توانیم علی‌رغم بدگمانی ارسطو به بازی، از او شروع کنیم. او برای نمونه، موسیقی را نوعی سرگرمی و تفریح می‌پندارد که درخور نجیب‌زادگان و مردم آزاده است. او در «سیاست» چنین نتیجه‌گیری می‌کند: موسیقی نیاز به هیچ‌گونه برهان‌آوری و توجیهی ندارد، زیرا «در هر کجا به‌دنبال سودمندی گشتن، به‌هیچ‌روی مناسب مردم آزاده و بزرگ‌منش نیست.»

  • نیچه ۱۳۹۶/۰۳/۲۰

    تحلیل سیاست معاصر از دیدگاه« فیلسوف رنج»؛

    «واپسین مرد» عوام‌فریب

    نیچه «جنگ‌هایی برای تعیین آینده بشر» پیش‌بینی می‌کند و معتقد است این جنگ‌ها در پستوی پنهان انگاشتن خدا رخ می‌دهند. در واقع نیچه می‌خواهد پاسخی برای این پرسش بیابد که «می‌خواهیم چگونه انسان‌هایی باشیم؟» درجهان غرب، مفهوم «انسانِ خوب» در مسیحیت، پاسخی بود که ما برای این پرسش داشتیم.

  • ۱۳۹۶-۰۱-۲۹ ۱۴:۰۰

    درک سیاسی در گفت‌وگو با احمد نقیب‌زاده: قدرت، ابزار سیاست است نه خود سیاست

    یکی از مشکلات این است که ما نمی‌دانیم چگونه فکر می‌کنیم؛ نه پرسشنامه‌ای پخش شده، نه مصاحبه‌ای صورت گرفته، نه افراد آزادی عمل داشته‌اند که شناخته شوند و نه کتاب و مقاله‌ای نوشته‌اند، بنابراین همه‌چیز در ابهام فرو رفته است. من حدس می‌زنم که بسیاری از سیاستمداران تعریف درستی از سیاست نداشته و از روی غریزه و قدرت‌طلبی وارد عمل می‌شوند که البته اشکالی نیست و نمی‌توان و نباید کسی را که به دنبال قدرت است ملامت کرد اما باید بتواند بین آن قدرت گرفتن و آن سعادت عمومی یا خیر همگانی و برنامه‌هایی که در خدمت مردم است یک رابطه برقرار کند.

  • ۱۳۹۵-۰۹-۰۷ ۱۷:۴۰

    تحلیل طبقاتی از منظری غیرآکادمیک

    مرزبندی‌ بین قشرهای اجتماعی علاوه بر متأثربودن از سبک زندگی، به میانجی قدرت نمادین، شکلی گفتمانی نیز به خود می‌گیرد که قابلیت بسیج و کنش جمعی دارد. در واقع پیش از هرگونه منازعه طبقاتی، اعضای طبقات، پاره‌طبقات یا پایگاه‌های اجتماعی باید خود را به مثابه عضو آن طبقه در خصومت یا همدستی با طبقه یا طبقات دیگر بپذیرند؛ ازطرف‌دیگر دولت نیز با ایجاد محدوده‌هایی از طریق قانون، تأیید مدارک و ایجاد تفاوت بین آنها، افتراق بین هویت‌های جمعی - مثل کارگران و متخصصان - را رسمیت می‌بخشد.

  • راسل ۱۳۹۵-۰۸-۰۴ ۱۰:۳۴

    نگاهی به کتاب «چرا من مسیحی نیستم»؛

    در نقد قدرت کلیسا

    راسل که گویا از رفتار پسا‎‎رنسانسی راضی نیست و معتقد است همچنان نفوذ خطرناک کلیسا باعث این خونریزی‎هاست، دست به نقد بی‌پردۀ کلیسا زد؛ وی مسیحیت معرفی‌شده توسط کلیسا را به نقد می‌کشد؛ وی اخلاقی را که توسط کلیسا تبلیغ شده را نگران‌کننده می‌داند و این کار را با آموزش مدرن در تقابل می‌بیند؛ تمام این تلاش‌ها برای کوتاه کردن دست مسیحیت از قدرت‌های سیاسی است، قدرتی که باعث بسیاری از جنایات در تاریخ بشری است.

  • زئوس ۱۳۹۵-۰۷-۱۰ ۰۹:۵۷

    در باب میل به آزادی با نگاهی به قدرت خدایان یونان(۱)؛

    قدرت سهمناک آزادی

     جهان صحنۀ خون‌بار خدایان است و ما بازیچه‌هایشان؛ وجود انسان‌ها ضروری نیست و آنچه نگاهشان می‌دارد نه ارادۀ خود آن‌ها بلکه ارادۀ یک بیگانه است؛ انسان‌ها در بینش خاندان زئوس مخلوق و بازیچه‌اند. گویند آنچه خدایان را از انسان‌ها متمایز می‌کند این هست که آنان بازی می‌کنند و ما کار؛ «چراکه تداوم رقص و سرایش و آفرینند و دگربودی و دگرباشی و دگرگشتی به دست خدایگان است نه انسان»؛ انسان بایست آن‌گونه باشد که آنان می‌خواهند. آزادی در «بودن» و «رفتن»،‌ در قلمرو قدرت لجام‌گسیخته اربابان گناهی نابخشودنی است، کیفری است که تاوان در پی دارد. سر به ‌پای آزادی نهادن یعنی دست خود ز جان شستن،‌ آن‌چنان‌که دانزاسکوتس گفت: «آزادی کمال اراده است.»

  • هنر ۱۳۹۵-۰۳-۱۹ ۱۰:۰۴

    تاملی بر پدیدارشناسی هنر - نقاشی (۲)؛

    قدرت هنر

    هنر وسیله‌ای برای مشروعیت‌دهی به قدرت-نظم اجتماعی برخاسته از حاکمیت، بیان واقعیت‌های کتمان‌شده در اعصار برای برانگیزاندن تفکر و ثبت برشی از وقایع تاریخی را می‌توان برشمرد. آثار هنری می‌توانند کارکرد سیاسی و انقلابی برای درهم‌شکستن و تغییر شرایط را به‌نحوی‌که اقتدار اثر به‌وسیله‌ی تجربه‌ی زیست مردم از بین برود و امکان تجربه‌ی هنری به میان توده‌های مردم برگردد تا از این طریق امکان تجربه‌ی جمعی را که هنر نخبه‌گرا توسط سرمایه‌داران دریغ شده بود، به بستر جامعه بازگردانده شود.

  • رهبران ۱۳۹۵-۰۲-۲۹ ۰۹:۱۱

    نگاهی به رهبری سیاسی در عصر مدرن؛

    ضرورت توقف ستایش از اسطوره‌ی دروغین «رهبر قدرتمند»

    آن دسته از سیاست‌مدارانی که تمایل دارند خود را رهبرانی قدرتمند قلمداد نمایند یا آنانی که دغدغه‌ی قدرتمند شناخته شدن در نزد افکار عمومی دارند ممکن است به‌ویژه به ماجراجویی‌های خارجی وسوسه شوند.

  • فوکو ۱۳۹۵-۰۲-۲۲ ۰۹:۱۸

    درآمدی بر چیستی تبارشناسی در اندیشه‌ی فوکو (۳)؛

    رژیم علوم انسانی

    فوکو به‌عنوان تبارشناس (برخلاف نیچه) دیگر از کشف اینکه ادعای عینیت جز نقابی برای انگیزش‌های ذهنی نیست، عصبانی نیست، وی مایل به تحلیل حقیقت متعلق به زمان خودش بود که به آن لقب «رژیم علوم انسانی» داده بود؛ اینکه چگونه عینیت علمی و نیات ذهنی با یکدیگر در درون فضایی پیدا می‌شوند که نه به‌وسیله‌ی افراد بلکه به‌وسیله‌ی کردارهای اجتماعی برقرار شده است.

  • فوکو ۱۳۹۵-۰۲-۱۹ ۱۰:۴۴

    درآمدی بر چیستی تبارشناسی در اندیشه‌ی فوکو (۲)؛

    قدرت و رابطه‌ی آن با سوژه

    در تبیین جدیدی که فوکو ارائه می‌دهد قدرت نه پدیده‌ای منفی و نه مثبت است که دارای کاربردی دوگانه است که در عین تحدیدکننده بودن مولد نیز می‌باشد. قدرت مفهومی هنجاری نیست، لذا ذاتاً نه خوب است نه بد.در واقع فوکو این تفکر را از نیچه وام گرفته وبه بسط آن پرداخته است. «به عقیده‌ی نیچه می‌توان با توسل به آن هویت‌هایی را به وجود آورد. با کمک قدرت می‌توان چیزهای بزرگی به چنگ آورد»

  • ۱۳۹۴-۱۲-۰۴ ۱۲:۰۸

    کرسی ترویجی ««گذار فلسفه دینی به معیار بین‌الادیانی اندیشه پیشرفت و نظریه مدیریت قدرت» برگزار می شود

    کرسی ترویجی ««گذار فلسفه دینی به معیار بین‌الادیانی اندیشه پیشرفت و نظریه مدیریت قدرت» در دانشگاه ادیان و مذاهب برگزار می شود.

  • هگل ۱۳۹۴-۱۱-۰۷ ۰۹:۰۴

    بازخوانی رسالۀ «دربارۀ نظام رایش» (۲)؛

    هگل در مقام دفاع از ماکیاوللی

    آنچه هگل را تبدیل به مدافع ماکیاوللی کرد، صرف مطالعۀ آثار او نبود، بلکه شرایط بحرانی مشابهی بود که هگل در آن قرار گرفته بود. نکبتی که رایش را فراگرفته بود البتّه صرفاً محصول عوامل داخلی نبود بلکه سیاست دوگانۀ انقلابیون فرانسوی منجر به تشدید آن شده بود. تندباد حوادث سیاسی و تاریخی چشمهای آرزومند به آزادی امّا بستۀ هگل نسبت به سرشت سیاست جدید و حقیقت قدرت را باز کرد و او را متوجّه این نکتۀ مهم کرد که منطق درونی قدرت در برابر دعاوی اخلاقی قرار می‌گیرد و آنگاه‌ که قدرت حقیقت خود را نشان می‌دهد، اخلاق یکسره رنگ می‌بازد.

  • ملکیان ۱۳۹۴-۱۰-۲۸ ۱۲:۰۶

    گزارشی از سخنان ملکیان و شریعتی در سمینار درباره خشونت؛

    خشونت و عقده حقارت

    خطر و امر متناقض‌نما که در کمین پیکار فلسفی و هنری علیه خشونت دوران نهفته است، این است که تصویر و تصور امر تصور و تصویرناپذیر خود بدل به کالای لوکس گالری‌های تجاری و مضمون حرافی‌های انتزاعی محافل شبه‌روشنفکری شود و نقش ادا-اطوارهای بازاری-مترقی، مشابه تصاویر چه‌گوارای بی‌خطر بر تی‌شرت‌های جوانان ژیگول-قرتی را در جهان ما، بازی کند.

  • ۱۳۹۴-۱۰-۲۲ ۱۲:۰۶

    فاصله گرفتن از نقد قدرت/ روشنفكری و حوزه عمومی

    روشنفكري در نگاهي كلي جرياني فكري است كه در پرتو آرا و انديشه‌هاي نو و تازه‌اي كه درباره انسان و جامعه دارد، به اعتراض و ايستادگي در برابر ستم‌ها و ناروايي‌هايي مي‌پردازد كه از سوي حاكميت‌هاي سياسي به مردم روا مي‌شود.

  • کاشی فیرحی ۱۳۹۴-۱۰-۱۹ ۱۳:۲۰

    روشنفكران و عرصه عمومی در میزگردی با حضور كاشی، فیرحی و خانیكی؛

    سرگيجه‌های روشنفكری

    سیاست در ایران هنوز حوزه امنی نیست. حوزه پرریسكی است. هر كس كه وارد حوزه سیاست می‌شود یك نوع احساس ناتوانی و سرخوردگی پیدا می‌كند. اگر روشنفكران بپذیرند كه در همه حوزه‌ها نقد دولت (دولت = حاكمیت) نقد دین است آن وقت دولت می‌تواند هر نوع نقد دینی را در خصوص روشنفكران به بددینی متهم كند و آنها را از جامعه دینی دور كند.

  • ۱۳۹۴-۱۰-۱۵ ۱۱:۱۵

    فرهيختگان عوام‌گرا

    انقلاب ١٣٥٧ ايران ضربه‌اي تكان‌دهنده به وجدان روشنفكري ايراني وارد كرد، ناتوان از توضيح پديده‌اي كه رخ داده، روشنفكران ايراني نمي‌توانستند نسبتي ميان دو فضاي قبل و بعد از انقلاب بيابند و از تبيين علل و عوامل اين دگرگوني بزرگ ناكام ماندند.